• 6.10.2012

    என் பார்வைக்கருகில்

                                            உன்னை நான் பார்த்து விடக்கூடாதென்று
    எத்தனை முயற்சி எடுக்கிறாய்
    நான் வீட்டிற்குள் வரும் நேரம்
    தான் உனக்கு மாவு அரைப்பது
    ஞாபகத்திற்கு வரும்
    நான் வெளியில் போகும் பொழுது
    உனக்கு ஊற வைத்த துணி
    ஞாபகத்திற்கு வரும்
    நான் பேசும் பொழுது உன்
    காதுகளுக்கு மட்டும் அடுப்பங்கறையில்
    இருந்து ஒலி கேட்கும்
    நான் விடுமுறை என்றால்
    அப்பொழுது தான் உனக்கு
    தலைவலி ஞாபகத்திற்கு வரும்.
    இப்படி நமக்கான தனிமையெல்லாம்
    சென்றுக் கொண்டே இருக்கிறது.
    உள்ளுக்குள் உன் அருகாமையை
    எண்ணி புலம்பும் ஒரு உயிர் இருப்பதை
    ஏன் உன்னால் உணர முடியவில்லை.
    என் பார்வைக்கருகில், அருகாமையில்
    பேசிக் கொண்டிருக்க உனக்கு விருப்பமில்லையா?
    என்று ஒரே ஒரு முறை தான் கேட்டேன்
    அதுவும் மனம் தாங்காமல்
    அந்நொடி நீ சிந்திய கண்ணீர் சொன்னது
    உன்னுடைய அத்தனை அன்பையும்…



    வாசக நண்பர்களே பதிவு பிடித்திருந்தால்,உங்கள் கருத்துக்களையும் வாக்கையும் அளித்துவிட்டு செல்லலாமே