இயற்கையின் மெல்லிய அசைவுகளில்

கண்களை மூட கடினப்பட்டு

சோர்ந்திருந்த வேளையில்

உதடுகள் திறப்பதே

அரிதாகிவிட்ட நொடிகளில்

செவிகள் மட்டும் எதையோ

கேட்கத் துடிக்கும்

உன்னருகில் நானிருக்க மாட்டேன்

 

மறந்துவிட்டாயா பெண்ணே?

என் பெயரின் ஒவ்வொரு

எழுத்தையும் நாளெல்லாம் நீ

வெள்ளைத் தாளில்

எழுதியதையெல்லாம்

உன் மனதை வருடிய

சின்ன சின்ன நிகழ்வுகளையும்

ஒன்று விடாமல் என்னருகில்

அமர்ந்து சொன்னதையெல்லாம்